TUIN VAN DE VRIJHEID 2012







JAARLIJKS TERUGKEREND PROJECT IN DE DORPEN VAN LINGEWAARD: BEMMEL 2007, 2008, 2009, 2010. GENDT 2011, 2012.

Fragmenten uit de tekst die kinderen voorlezen op 4 mei.
Terwijl de kinderen samen met Myrna hard werken aan het maken van het labyrint mozaïek, praat Marian één voor één met hen. Zij vertellen gemakkelijker dan wanneer ze er echt voor zouden moeten gaan zitten. Uit al deze gesprekken wordt de tekst samengesteld.




"In stilte kun je misschien soms beter nadenken dan wanneer er lawaai is of muziek.
Toch is het voor ons heel moeilijk om in gedachte stil te staan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.
Wij hebben ons afgevraagd: waar denk je dan precies aan bij twee minuten stilte?
We kwamen erachter dat we eigenlijk niet weten wat we dan zullen denken.
Want wat kun je dan denken of wie kun je dan herdenken?
Als je zelf een oorlog hebt meegemaakt dan is het heel anders. Dan weet je hoe erg het was. Dan heb je het gezien en gevoeld. Dan weet je wat het betekent dat er nooit meer oorlog moet zijn. Dat iedereen voor vrijheid moet vechten. Altijd. Ook wij.
Maar ja, er wordt nog steeds altijd wel ergens op de wereld gevochten. Daar word ik doodstil van."



"We hebben samen verder gezocht naar stilte die je niet alleen kunt horen, maar die je ook kunt zien.
Want als je goed kijkt dan kun je de stilte zien. In de polder bijvoorbeeld.
Of in een maïsveld, of als je je hond uitlaat aan de Waal.
Of als je gaat vissen, met je vader en je broer.
Of ’s ochtends vroeg op de camping.
Op televisie kun je soms ook de stilte zien:
bij de herdenking rondom de Twin Towers stonden mensen bij een fontein.
Op de rand stonden alle namen van de slachtoffers.
Iedereen was heel stil. Je hoorde alleen gesnotter.
Misschien noem je zulke stilte wel een oorverdovende stilte.
Dat raakt ons wel. Ook al voel je dan nog niet echt wat die mensen meemaken."




"We hebben aan het begin van het project met de adoptiegroep een labyrint van stenen gelegd, op straat voor het oorlogsmonument.
Dat labyrint was voor ons het uitgangspunt om een nieuw mozaïek te maken.
We tekenden allemaal een eigen labyrint. Ieder koos het mooiste stukje uit het eigen labyrint.
We legden al die stukjes aan elkaar en er ontstond een nieuw Gendts labyrint.
Je kunt er de vorm van een stil blad in zien. Een bladstil labyrint."


"En dan wordt het pas echt stil.
Ik hoor de namen van de slachtoffers.
Dat zijn er veel.
Ik ken er één.
Van naam.
Ik weet niet of hij vriendelijk was, of knap of groot of klein.
Ik kan het aan niemand meer vragen.
En ik denk:
Die stilte duurt wel lang.

In samenwerking met Myrna Rasker.
Zie voor informatie over Myrna Rasker
www.rasecht.info

Informatie
Voor informatie over mogelijkheden, voorwaarden en kosten kunt u tijdens kantooruren contact opnemen.

Bureau Buitenkans
Marian van Steen
E-mail: info@bureaubuitenkans.nl