TEGENDRAADS kunstproject over herinneren


Bureau Buitenkans
is CJP acceptant.



Inhoud
Leerlingen raken geïnspireerd door beelden, verhalen die verbonden zijn aan "school" gebeurens die de moeite van het herinneren of de noodzaak van herdenken of vieren waard zijn: in maatschappelijke en in persoonlijke zin.
De terroristische aanslag op een school in Beslan, de aardbeving in China waarbij heel veel leerlingen omkwamen en talloze scholen verwoest werden. Ai Weiwei maakte een kunstwerk van schooltassen als monument.


Die maatschappelijke of juist persoonlijke schoolherinnering aan iemand, dat meisje dat uitgezet werd naar land van herkomst of zakken voor je examen etc. vormt de inspiratie voor het maken van een TAS.

TEGENDRAADS denken en handelen, eigen aan jonge mensen en aan kunstenaars, staat centraal in de opdrachten van het project.
Vanaf 27-01-14 wordt TEGENDRAADS uitgevoerd in HAVO4 van Notre Dame des Anges in Beek Ubbergen. Daarna wordt het project bijgesteld en is vervolgens te boeken. Voor info kunt u op onderstaand mailadres terecht.

TEGENDRAADSE tas: van fietsband (slap) en een boemerang (hard).

Meer oog en oor krijgen voor de essentie van herinneren, herdenken en vieren: in een latere les wordt de herinnering door elke leerling nog eens beschreven. In een Tweet gedicht, een Facebook gedicht, een SMS gedicht of in een What's App dialoog. Uiteindelijk wordt één - het belangrijkste - woord op een zelf gemaakte TAG weergegeven en aan de tas vast gemaakt.



Alle tassen met voorwerpen worden in een kast of anders op een rustige plek op school geëxposeerd en (tijdelijk) bewaard. Een plek om bij stil te kunnen staan.


Waar In de eigen school, begeleid door mij en één andere cultuurdocent, beeldend kunstenaar.
Wie Max. één groep per 2 begeleiders. Twee extra begeleiders inzetbaar.
Duur Op vraag van de school. Wie PO en VO
KostenCJP acceptant. Aanschaf met of zonder begeleiding. Middels overeenkomst over aantal uren. Uitvoering is vrijgesteld van btw.

Ontwerp en uitvoering kast: Frans Loeffen, 'Frenske Timmerwerken' VERANTWOORDING

Herdenken
Het gebeurt elke week: mensen, groot en klein, richten een monument op voor een slachtoffer. Op school wordt tijdelijk een gedachtenisplek ingericht: een foto, kaarsen, brieven, bloemen, kaarten en muziek. Een tijdelijke plek waar iedereen kan stilstaan bij deze vreselijke gebeurtenis. Als ik op scholen kom - zo’n 70 verschillende op jaarbasis - valt het vaak op dat plekken provisorisch zijn ingericht, meestal van tijdelijke aard zijn en zich regelmatig in een lawaaiige omgeving bevinden, dankzij ruimtegebrek. Een gedenktafel wordt na verloop van tijd een plankje aan de muur, met wat memorabele kleine dingen naast een foto. Of er staan foto’s van alweer jaren geleden jong gestorven leraren, een kaarsje, een droogbloemetje zo ongeveer tussen een stapeltje lesboeken.



Foto: Holocaust monument in Wenen.De Engelse beeldhouwster Rachel Whiteread bedacht een bibliotheek van lichtgrijs beton. De bibliotheek is binnenstebuiten gekeerd. Op de muren zijn de afdrukken van boeken te zien: de verticale lijnen van pagina's en kaften en de horizontale lijnen van de boekenplanken vormen op de muren een ritmische versiering, slechts eenmaal onderbroken door het afgietsel van een deur. Het vierkante bouwsel is niet toegankelijk, het is leeg.
Inspiratiebron voor m.n. VO leerlingen.



Foto: www.sandracatsburgmeubels.nl

Herinneren en vieren
Veel minder langdurig of prominent in beeld dan rouwen, is het vieren van herinneringen, zoals ik onlangs tegenkwam: een oud-leerling van een school voor voortgezet onderwijs promoveerde cum laude op het een of ander. Het stond te lezen op een wat scheef hangend stuk papier op een prikbord.
Prijzenbekers, lintjes en andere decoraties, rouwfoto’s en kaarten, of die ene hele bijzondere lang geleden ingelijste bekroonde tekening. Wat moet je er na verloop van tijd als school mee?



Ik denk dat herinneren op school persoonlijker en intiemer zou kunnen, dat er iets blijvend kan zijn dat letterlijk en figuurlijk een bijzondere plek inneemt, voor zolang het mooi en goed is. Zeker nu herinneren en gedenken steeds duidelijker een plek met rituelen vraagt, ook onder kinderen. Ik denk dat leerlingen meer en andere parafernalia willen achterlaten voor een medeleerling dan de knuffels, rozen, kaartjes, condoleances of gelukwensen. Ik denk dat leerlingen meer willen delen, letterlijk en figuurlijk, privé en openbaar dan de teksten op kaartjes etc. Ik denk ook dat er dan minder van die half weg gemoffelde plekjes zouden kunnen zijn. Plekjes waar allerlei parafernalia jarenlang tot hun recht kunnen komen. Waar heel veel verschillende herinneringen – droevig, vrolijk, eervol - samen een boeiend geheel kunnen vormen dat een verhaal vertelt. Een verhaal en een archief van bijzondere herinneringen op deze school.

In samenwerking met Marlou Mellendijk en Myrna Rasker.
Zie voor informatie over Myrna Rasker
www.rasecht.info

Bureau Buitenkans
Marian van Steen
Moeflonstraat 41
6531 JS Nijmegen
Tel. 024 3236489 / 0644150148
E-mail: info@bureaubuitenkans.nl